Partneralimentatie

Voor verzoeken na 1 januari 2020 geldt als hoofdregel een maximale duur van vijf jaar. Uitzonderingen zijn onder meer: (1) een huwelijk van langer dan vijftien jaar waarbij de alimentatiegerechtigde tien jaar voor de AOW-leeftijd zit, (2) wanneer het jongste kind nog geen 12 jaar is, of (3) wanneer de alimentatiegerechtigde vijftig jaar of ouder is en het huwelijk langer dan 15 jaar duurde (overgangsregeling tot 1 januari 2027). De termijn begint te lopen op de datum van inschrijving van de echtscheidingsbeschikking.

De behoefte sluit aan bij de welstand tijdens het huwelijk en wordt vaak benaderd via de hofnorm: 60% van het netto gezinsinkomen (na kinderkosten). De eigen inkomsten en verdiencapaciteit van de alimentatiegerechtigde verminderen de aanvullende behoefte. De rechter kan verlangen dat de behoefte wordt onderbouwd met een behoeftelijst; het hoogste bedrag van beide benaderingen is niet per definitie bepalend, de rechter weegt de omstandigheden.

De partnerbijdrage is begrensd door de draagkracht van de onderhoudsplichtige. Bij voldoende draagkracht wordt vaak een jusvergelijking toegepast zodat beiden na alimentatie ongeveer evenveel te besteden hebben. Draagkracht wordt bepaald aan de hand van alle beschikbare inkomsten en noodzakelijke lasten.

Wijziging kan bij relevante wijziging van omstandigheden. Beëindiging kan o.a. bij hertrouwen/samenwonen van de gerechtigde, overlijden, of wanneer de rechter dat passend acht. Jaarlijks geldt wettelijke indexatie. In uitzonderlijke gevallen kan de duur worden verlengd (verzoek binnen drie maanden na afloop).